BoiroActualidad

Boiro ao espido: A radiografía dun pobo que quere deixar de perder «o norte»

Xa temos o termómetro na man e a febre non baixa. Despois de espremer as centos de respostas que nos enviastes, o «Mapa Emocional de Boiro» está listo. E aviso: a algúns no consistorio valles dar a risa frouxa ao lelo. O resumo é que somos un pobo que non está roto, pero si «ferido» por pequenas perdas: servizos que voan, a identidade que se esvaece entre formigón e esa sensación de que, ás veces, somos cidadáns de segunda segundo onde vivamos.

O Centro: Onde aparcar é un milagre e mercar unha odisea

No Centro de Boiro, o diagnóstico é de estrés post-vacacional permanente. Estades fartos da saturación estival (que parece que non collemos todos) e de que buscar aparcadoiro sexa máis difícil que atopar un tesouro na Curota. A percepción de desorde urbana e o declive do comercio local teñen á xente queimada. Queredes planificación, menos chapuzas e que o centro volva ter vida cultural e social de verdade, non só terrazas e coches en dobre fila.

O Mar: Entre a nostalxia de Escarabote e o orgullo de Cabo

En Escarabote doe a perda da esencia. A presión urbanística está afogando o espírito de barrio mariñeiro e a xente pide a berros conexión co centro e protección da nosa costa. Mentres tanto, en Cabo de Cruz, o orgullo está a flor de pel pero a preocupación tamén. A crise do mar e a falta de oportunidades para os mozos asustan. Alí non queren ser unha «zona de paso», queren apoio ao sector naval, deporte e que non se perda a súa identidade propia, que para iso son de Cabo, carallo.

O Rural: Abanqueiro, Bealo e Lampón, os esquecidos

Se nos imos cara ao interior ou ás parroquias máis dispersas, o ton vólvese serio. En Abanqueiro fálase de abandono rural e falta de transporte; en Bealo a distancia co centro xa non é só en quilómetros, senón emocional: síntense esquecidos sen servizos nin futuro para a mocidade. E en Lampón, a dispersión faivos a vida difícil: faltan espazos comúns e unha mobilidade como Deus manda. O rural non quere ser o xardín de Boiro, quere ser parte activa da súa economía e do seu futuro.

E agora, veciño, tócache a ti: ¿Veste reflectido nesta radiografía ou cres que nos quedamos curtos? Déixanos o teu comentario aquí abaixo, que hoxe lemos todo.

Artículos relacionados

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Botón volver arriba